Με αφορμή τη φημολογία που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο 24ωρο σχετικά με τη σύνθεση της δημοτικής μας ομάδας και τις φερόμενες ανακατατάξεις, προς αποκατάσταση της πραγματικότητας και αποφυγή λανθασμένων εντυπώσεων, διευκρινίζουμε τα εξής:
Πρώτον: είναι απολύτως διαφορετικό ζήτημα η διερεύνηση καταγγελίας και εντελώς διαφορετικό η οποιαδήποτε συζήτηση περί απώλειας εδρών δημοτικών συμβούλων.
Δεύτερον: αυτό που πράγματι βρίσκεται σε εξέλιξη είναι διαδικασία αλληλογραφίας μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων πλευρών —του Δημοτικού Συμβουλίου, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και των εμπλεκόμενων δημοτικών συμβούλων— προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τυχόν παραπομπή των τριών μελών της δημοτικής μας ομάδας στο Πειθαρχικό Συμβούλιο Αιρετών. Μέχρι σήμερα, κάτι τέτοιο δεν προκύπτει.
Τρίτον: οι τρεις δημοτικοί μας σύμβουλοι έχουν ήδη καταθέσει όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά που αφορούν τις ημέρες κατά τις οποίες απουσίασαν από τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου.
Συνεπώς, καλούμε όλους να αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο ζήτημα με τη δέουσα σοβαρότητα και να μην αναπαράγουν πληροφορίες που δεν ανταποκρίνονται στα πραγματικά δεδομένα.
Η δημοτική μας ομάδα συνεχίζει κανονικά το έργο της, με θεσμική υπευθυνότητα, διαφάνεια και σεβασμό στις προβλεπόμενες διαδικασίες. Σε ότι αφορά καταγγελίες και καταγγέλλοντες, προφανώς και μας βρίσκουν απόλυτα απέναντί τους. Δεν πρόκειται, όμως, να παρασυρθούμε σε μια λογική εντυπώσεων, προσωπικών αντιπαραθέσεων και δημόσιων αντεγκλήσεων. Απαντάμε με στοιχεία, πράξεις και θεσμικό τρόπο, όπως οφείλει να λειτουργεί μια δημοτική παράταξη!!!!!!
Συζητήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πατρέων, στις 22/7/2026, το θέμα της ανάπλασης του παραλιακού μετώπου της πόλης.
Μετά από δύο στάδια διαγωνισμού (διαγωνισμός ιδεών και διαγωνισμός προσχεδίων) προτάθηκε προς έγκριση η προμελέτη που αφορά το κεντρικό τμήμα του παραλιακού μετώπου (από την Ιχθυόσκαλα μέχρι την προβλήτα της οδού Αγίου Νικολάου). Δυστυχώς, αντί για έναν ολιστικό σχεδιασμό, προτάθηκε προς έγκριση μόνο το ένα από τα τρία τμήματα του μετώπου, γεγονός που δυσχεραίνει την ενιαία αντιμετώπιση του έργου.
Το αρχιτεκτονικό αυτό σχέδιο θεωρούμε πως πρέπει να κριθεί από ειδικούς. Προτείναμε να ανατεθεί προς γνωμοδότηση στην κριτική επιτροπή που επέβλεψε και αξιολόγησε τα προηγούμενα στάδια του διαγωνισμού. Παρεμπιπτόντως, η επιτροπή αυτή απαρτίζεται από αρχιτέκτονες μηχανικούς, με συμμετοχή Πανεπιστημιακών ως κριτές «εκ προσωπικοτήτων». Η δημοτική Αρχή, αναιτιολόγητα, αρνήθηκε την πρότασή μας.
Προτείναμε τη δημιουργία τοπόσημου, όπως άλλωστε προβλεπόταν. Ακούσαμε, με έκπληξη, ότι ως τοπόσημο θεωρείται μία πλατεία. Προφανώς δεν αντιλαμβάνεται η Δημοτική Αρχή ότι το παραλιακό μέτωπο, εκτός από την απρόσκοπτη επικοινωνία αστικού ιστού και θαλάσσιου στοιχείου, πρέπει να αφήνει κοινωνικό, πολιτιστικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Θα πρέπει να αποτελεί κρίκο σύνδεσης του παρελθόντος με το παρόν, ώστε να αναδεικνύεται η παλιά αίγλη της πόλης, της βιομηχανίας, του εμπορίου και της ιστορίας της, διαμορφώνοντας παράλληλα μια σύγχρονη ταυτότητα για το μέλλον.
Προτείναμε ως συμπληρωματικές λειτουργίες τη λειτουργία θερινού κινηματογράφου ή ναυτικού μουσείου ή ενυδρείου ή συνεδριακού κέντρου. Η υλοποίηση της πρότασης αυτής, έστω και εν μέρει, δημιουργεί τη δυνατότητα προβολής και εξωστρέφειας της πόλης μας.
Το παραλιακό μέτωπο, εκτός από χώρο περιπάτου και από ωφέλιμους άλλους κοινόχρηστους χώρους, θα πρέπει να αποτελεί και πόλο έλξης επισκεπτών. Ακούσαμε, δυστυχώς, ότι η Δημοτική Αρχή δεν επιθυμεί την ανάπτυξη τουρισμού.
Ζητήσαμε, επίσης, με δεδομένο το αυξημένο κόστος διαχείρισης και συντήρησης, το παραλιακό μέτωπο με τις λειτουργίες του να δημιουργεί έσοδα ώστε να καλύπτονται τα έξοδα. Η πρότασή μας αυτή δεν έτυχε καμίας ουσιαστικής απάντησης.
Η προμελέτη που παρουσιάσθηκε, αποτελεί αναμφίβολα πρόταση που επιτυγχάνει την σύνδεση του θαλάσσιου στοιχείου με τον αστικό, ιστό με ελεύθερους κοινόχρηστους χώρους. Δημιουργεί χώρους περιπάτου και αναψυχής. Όμως θεωρούμε ότι δεν είναι αρκετό αυτό. Απαιτείται η ανάδειξη του πολιτιστικού στοιχείου και η διευκόλυνση επιμορφωτικών, καλλιτεχνικών και εκπαιδευτικών δράσεων.
Η ιδεοληψία της Δημοτικής Αρχής αποτελεί το σημαντικότερο εμπόδιο για την ανάδειξη ενός παραλιακού μετώπου που θα σημαδέψει τις επόμενες δεκαετίες. Η ρηχή και εμμονική σκέψη αποτελεί, για μία ακόμη φορά, τροχοπέδη για την κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη της πόλης, στερώντας από την Πάτρα την ευκαιρία να αποκτήσει ένα παραλιακό μέτωπο αντάξιο της ιστορίας και των δυνατοτήτων της.
Έχουμε, κατ’ επανάληψη, καταγγείλει τη Δημοτική Αρχή του Δήμου Πατρέων για λαϊκισμό, υποκρισία και πολιτική εξαπάτηση σε ότι αφορά την πολιτική της στην καθαριότητα και την είσπραξη των αντίστοιχων τελών από τους πολίτες.
Με στοιχεία που έχουμε αναδείξει, αποδείξαμε ότι από τα ανταποδοτικά τέλη που εισπράττει από τους πολίτες η Δημοτική Αρχή, εμφανίζεται οικονομικό πλεόνασμα, το οποίο, δυστυχώς, δεν κατευθύνεται σε προσλήψεις εργαζομένων.
Να θυμίσουμε ότι οι προσλήψεις στην καθαριότητα είναι ελεύθερες για την εκάστοτε Δημοτική Αρχή, με τη προϋπόθεση ότι υπάρχουν τα αντίστοιχα κονδύλια. Η εικόνα, όμως, που συναντούμε στις υπηρεσίες καθαριότητας αποδεικνύει ότι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι εργάζονται φιλότιμα υπό δύσκολες συνθήκες, υπολείπονται σε αριθμό των πραγματικών αναγκών της πόλης.
Οι ευθύνες του Δημάρχου κ. Πελετίδη για την εικόνα της πόλης μας, ως μία από τις πιο βρώμικες πόλεις της Ελλάδας, είναι μεγάλες και αυταπόδεικτες. Η εικόνα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι πολίτες δεν περιποιεί τιμή και δεν συνάδει με τις ελάχιστες υποχρεώσεις που οφείλει η Δημοτική Αρχή να εκπληρώνει και να υλοποιεί.
Προς ενημέρωση των πολιτών, τα έσοδα από Ιανουάριο μέχρι τον Ιούλιο του 2026 από τα τέλη καθαριότητας ανέρχονται σε 11.501.590,86 ευρώ, ενώ στο αντίστοιχο διάστημα του 2025 ήταν 9.617.775,47 ευρώ (μόνο από τον κωδικό 1130105). Περίπου 1,88 εκατομμύρια περισσότερα.
Το συμπέρασμα που εξάγεται είναι αμείλικτο: όταν ο Δήμος διαθέτει πολύ περισσότερα χρήματα από προηγούμενες χρονιές και η εικόνα της πόλης είναι χειρότερη, τότε το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη χρημάτων. Είναι η ανικανότητα της Δημοτικής Αρχής να τα αξιοποιήσει προς όφελος των πολιτών. Και αν συνυπολογίσουμε ότι ο Δήμαρχος Πατρέων θεωρεί τα τέλη της καθαριότητας ληστρικά για τους πολίτες αλλά παράλληλα τα αυξάνει και εισπράττει περισσότερα, τότε μας δίνει το δικαίωμα να ομιλούμε και για διπλοπροσωπία και πολιτικό φενακισμό.
Η Δημοτική Αρχή οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις: Πού κατευθύνονται τα επιπλέον έσοδα; Γιατί δεν ενισχύεται το προσωπικό της καθαριότητας, όταν υπάρχουν οι οικονομικές δυνατότητες;
Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους. Και απέναντι στα στοιχεία δεν χωρούν ούτε επικοινωνιακά τεχνάσματα ούτε πολιτικές δικαιολογίες!!!!!
Πρόσφατα βρέθηκα για επίσκεψη στους Άγιους Σαράντα στην Αλβανία, αυτό που είδα είναι μια πόλη που «ζει» και «αναπνέει» γύρω από το παραλιακό της μέτωπο! Όλη η δραστηριότητα της πόλης βασίζεται σε ένα παραθαλάσσιο μέτωπο περίπου 2,5 χιλιομέτρων, κατά μήκος του οποίου υπάρχει ένας πεζόδρομος πλάτους 40-50 μέτρων και μετά παντού μαγαζιά εστίασης και ψυχαγωγίας. Μικροπωλητές, τουριστικά σκάφη, κλαμπ, εστιατόρια, καφετέριες, ενώ ένα δρόμο πιο πάνω βλέπει κανείς εμπορικά καταστήματα, ξενοδοχεία, καταστήματα υπηρεσιών και ότι άλλο βάλει ο νους.
Εκατοντάδες επαγγελματίες, εκατοντάδες οικογένειες βγάζουν τα προς το ζην χάρις σε ένα οργανωμένο παραλιακό χώρο που προσφέρει τα πάντα. Εκεί μπορείς να περπατήσεις, να κάνεις ποδήλατο, να πιείς τον καφέ σου, να κάνεις το μπάνιο σου και να ρεμβάσεις την θάλασσα με ένα παγωτό στο χέρι. Οι κάτοικοι των Άγιων Σαράντα ευημερούν τα τελευταία χρόνια εκμεταλλευόμενοι αυτό τον χώρο που είχαν την τύχη να έχουν και μαζί τους ευημερεί και η πόλη καθώς τα ταμεία της γεμίζουν και έτσι οι διοικούντες έχουν την ευκαιρία να βελτιώσουν την ζωή των δημοτών τους παρέχοντας καλύτερες υπηρεσίες, καθαριότητας, ασφάλειας, πρασίνου, φωτισμού κ.α.
Το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας από την πλαζ μέχρι το θεατράκι είναι 3,7 χιλιόμετρα και από την Αγίου Νικολάου μέχρι το νότιο πάρκο άλλα 2,5 χιλιόμετρα, ενώ από το νέο λιμάνι μέχρι του «Μουρτά» είναι ακόμα 2,8 χιλιόμετρα. Μιλώντας δε για το πλάτος σε αυτές τις ζώνες, αυτό κυμαίνεται από 40 έως και 100 μέτρα σε κάποια σημεία. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι η Πάτρα έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα το οποίο τώρα και πολύ καθυστερημένα ξεκινά να συζητά για το πώς θα το αξιοποιήσει.
Σε πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο παρουσιάστηκε μια αποσπασματική πρόταση, η οποία αφορούσε ένα κομμάτι μόνο από όλα αυτά τα διαθέσιμα χιλιόμετρα που έχει η πόλη προς εκμετάλλευση. Ήταν ομολογουμένως μια ωραία πρόταση αλλά μονοδιάστατη. Η χρήση τόσων χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων προβλέπει μόνο περίπατο και ήπιες δραστηριότητες όπως ποδήλατο ή παιδικές χαρές … μέχρι εκεί!
Το σκεπτικό της δημοτικής αρχής είναι κατανοητό, πολλές φορές εκφρασμένο και σαφώς κατά της οποιασδήποτε επιχειρηματικής δραστηριότητας στον χώρο αυτό. Έχουν πείσει πολλούς πολίτες ότι αν υπάρχει επιχειρηματικότητα στο παραλιακό μέτωπο θα είναι κατά του συμφέροντος του λαού. Ωραία έκφραση πομπώδης, πιασάρικη, άραγε όμως σε μια πόλη όπου η οικονομία της βασίζεται κατά μεγάλο μέρος στους φοιτητές, ενώ κατά τα λοιπά «τρώει» τις οικονομικές της σάρκες, ποιο είναι το «συμφέρον» του λαού της; Επίσης, αναρωτιέμαι «τελικά οι επιχειρηματίες δεν είναι δημότες της πόλης;. Οι υπάλληλοι τους δεν είναι κι αυτοί δημότες της πόλης;». Ο δήμαρχος παρουσιάζει μια εικόνα λες και στην παραλία της Πάτρας θα έρθει να επενδύσει ο Trump σε καντίνα, καφέ ή εστιατόριο και όλοι οι άλλοι θα γίνουμε δούλοι απλήρωτοι και μαστιγωμένοι!
Οι δημότες μας είναι αυτοί που θα ωφεληθούν κυρίως, από τις θέσεις εργασίας που θα ανοίξουν και κατ’ επέκταση η πόλη, διότι ένα δελεαστικό παραλιακό μέτωπο με υπηρεσίες θα φέρει επισκεψιμότητα, όπως γίνεται σε τόσες άλλες πόλεις της Ελλάδας. Άλλωστε κύριε δήμαρχε, ο δημότης που θα απολαύσει καλύτερα τον περίπατο του και θα «αράξει» στην πλατεία ρεμβάσματος (όπως την ονομάζετε), είναι αυτός που δεν έχει στο μυαλό του απλήρωτους λογαριασμούς και έξοδα που δυσκολεύεται να καλύψει! Η άρνηση αυτή στην πρόοδο της πόλης, ζωγραφίζοντας δράκους, είναι τακτική που θέλει να τρομάξει και να αποπροσανατολίσει.
Ο δήμος μπορεί, με όχημα την ανάπτυξη του παραλιακού μετώπου, να βρει τους πόρους για να προσφέρει περισσότερα στους δημότες του και να ξεφύγει από το αφήγημα «δεν έχω λεφτά, δεν έχω προσωπικό». Το ερώτημα είναι «θέλει;». Η εκτίμηση μου είναι πως όχι, η ιδεολογία του δημάρχου τού υπαγορεύει τις ανάγκες του δήμου (όποιες κι αν είναι αυτές) να τις καλύπτει το κράτος. Το κράτος όμως έχει πεπερασμένες δυνατότητες και οι δήμοι που προοδεύουν είναι αυτοί που βασίζονται στις δικές τους δυνάμεις και παράγουν πλούτο. Με αυτή την διοίκηση η πόλη θα χάσει μια μεγάλη ευκαιρία να αναπτυχθεί, αν τελικά διαχειριστεί την υλοποίηση του παραλιακού μετώπου με τον φοβικό τρόπο που φαίνεται ότι θέλει να το κάνει.
Επίσκεψη στον Δήμο Ξηρομέρου και συνάντηση με τον δήμαρχο Ιωάννη Τριανταφυλλάκη στο δημαρχείο του Αστακού είχε πρόσφατα ο Πέτρος Ψωμάς. Ο επικεφαλής του σπιράλ πραγματοποίησε μία ακόμα αυτοδιοικητική επαφή στο πλαίσιο της δημιουργίας ενός άτυπου δικτύου με επιτυχημένους δημάρχους ανά την επικράτεια που έχουν να επιδείξουν έργο, προσφορά στον τόπο τους και καλές πρακτικές.
Μια τέτοια είναι και η περίπτωση του Δημάρχου Ξηρομέρου που εκλέγεται στο αξίωμα από το 2019 και έχει καταφέρει να βάλει τον Αστακό και την ευρύτερη περιοχή στον χάρτη των επισκέψιμων δήμων με ιδιαίτερες περγαμηνές στον τομέα της εξωστρέφειας και της τουριστικής ανάπτυξης.
Η συζήτηση των δύο ανδρών συμπεριλάμβανε ευρύτερα θέματα σχετικά με το παρόν και το μέλλον της αυτοδιοίκησης καθώς και μία πλήρη ενημέρωση για τις πρόσφατες πρωτοβουλίες της δημοτικής αρχής του Δήμου Ξηρομέρου που αφορούν την απορρόφηση ειδικών χρηματοδοτήσεων, ποικίλες αναπλάσεις, την διαμόρφωση αστικού περιβάλλοντος και νέας εικόνας στον δήμο, βελτιώσεις στο οδικό δίκτυο, νέες λιμενικές μελέτες καθώς και έργα για τη διευκόλυνση της καθημερινότητας των δημοτών.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε στο Nautilus Project, το σχέδιο μετατροπής του Πλατυγιαλίου σε έναν νέο κόμβο της αγοράς των mega yachts στην Ανατολική Μεσόγειο, ένα πλάνο που έχει ήδη ενταχθεί στο καθεστώς των στρατηγικών επενδύσεων (με προϋπολογισμό 524 εκατομμυρίων ευρώ) και αντιμετωπίζεται θετικά από τον δήμο και τον ίδιο τον δήμαρχο. Πρόκειται για την αξιοποίηση μιας ναυτιλιακής και βιομηχανικής περιοχής που θα αλλάξει την εικόνα της ευρύτερης περιοχής. Το project βρίσκεται σήμερα στο τελευταίο στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης και σύμφωνα με τον Γιάννη Τριανταφυλλάκη «σε αυτή τη νέα τουριστική υποδομή θα αναπτυχθούν περίπου 400 θέσεις ελλιμενισμού σκαφών, ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, VIP κατοικίες και συνεδριακά κέντρα και όλα αυτά θα συντελέσουν στην αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος, την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την χρηματοδότηση υποδομών που έχουν να κάνουν με το κοινό καλό».
Ο Πέτρος Ψωμάς εντυπωσιάστηκε από τον ζήλο με τον οποίο ο δήμαρχος εργάζεται προκειμένου να υποδεχτεί στον τόπο του μια τέτοια μεγάλη επένδυση, φροντίζοντας να τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι, να υπάρχει σεβασμός στο δημόσιο χώρο και να προκύπτουν κοινωνικοοικονομικά οφέλη για τους δημότες. Επιστρέφοντας δε στην Πάτρα, έκανε πικρές αναπόφευκτες συγκρίσεις.
«Κύριε Δήμαρχε, αγαπητοί συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι,
Η σημερινή απόφαση πιθανότατα θα καθορίσει την ταυτότητα και την οικονομία της Πάτρας για τις επόμενες δεκαετίες, εκεί θέλω να εστιάσω εγώ στην τοποθέτηση μου. Το παραλιακό μέτωπο είναι το μεγαλύτερο αναπτυξιακό μας πλεονέκτημα. Και το ερώτημα είναι ένα: Η προμελέτη που συζητάμε ξεκλειδώνει αυτό το πλεονέκτημα ή το εγκλωβίζει στη μετριότητα;
Η απάντηση των ειδικών, αλλά και η δική μας ως σπιράλ, είναι ξεκάθαρη: Η μελέτη πάσχει επί της αρχής. Είναι μια πρόταση, μονοδιάστατη και εσωστρεφής.
Και το ξεκαθαρίζω: Η ευθύνη δεν βαρύνει την αρχιτεκτονική ομάδα. Οι μελετητές έκαναν εξαιρετική δουλειά βάσει των κατευθύνσεων που έλαβαν τους αξίζουν συγχαρητήρια. Το πρόβλημα είναι η πολιτική εντολή της Δημοτικής Αρχής: Όταν η κατεύθυνση περιορίζεται στο "θέλω απλώς έναν χώρο για περίπατο", η πόλη καταδικάζεται σε μια λύση χαμηλών προσδοκιών.
Πού είναι η τουριστική προοπτική;
Γιατί να έρθει ένας επισκέπτης στην Πάτρα με βάση αυτή τη μελέτη; Χώρους περιπάτου η πόλη διαθέτει —όπως το Έλος της Αγυιάς ή το Νότιο Πάρκο, τα οποία μάλιστα είναι ανεπαρκώς συντηρημένα, βανδαλισμένα και σε κακή κατάσταση.
Αυτό που λείπει από το κεντρικό μέτωπο είναι ένα Τοπόσημο. Ένα αρχιτεκτονικό σύμβολο που θα βάλει την Πάτρα στον χάρτη της Μεσογείου. Επιπλέον, απουσιάζουν οι οργανωμένοι πυρήνες εστίασης, ψυχαγωγίας και πολιτισμού. Περιοριζόμαστε σε μια διαμόρφωση που θυμίζει απλά μια μεγάλη πλατεία.
Πού είναι το αναπτυξιακό αποτύπωμα;
Στην οικονομία δεν υπάρχει "δωρεάν γεύμα". Ένα έργο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ απαιτεί κοινωνικοοικονομικό σχεδιασμό:
Πώς θα φέρει έσοδα και θέσεις εργασίας;
Πώς συνδέεται λειτουργικά με την αγορά και το πεζοδρομημένο ιστορικό κέντρο;
Πώς —και με τι πόρους— θα συντηρηθεί όλος αυτός ο νέος χώρος πρασίνου; Πως θα φυλάσσεται;
Δυστυχώς, ο Δήμος επιλέγει ξανά τον ρόλο του δογματικού αρνητή. Όχι μόνο παραιτείται από την αναπτυξιακή πρωτοβουλία, αλλά αντιτίθεται σε κάθε άλλο αναπτυξιακό πλάνο. Και αυτό, δυστυχώς, το πληρώνει η πόλη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ως σπιράλ, δεν είμαστε αντίθετοι στο πράσινο. Είμαστε αντίθετοι στην έλλειψη οράματος. Η Πάτρα δεν μπορεί να σχεδιάζει «μικρά» για να είναι «ήσυχη». Χρειάζεται ένα παραλιακό μέτωπο που θα συνδυάζει την ποιότητα ζωής με την εξωστρέφεια, τον τουρισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Σας καλώ να μην συμβιβαστούμε. Η Πάτρα δικαιούται ένα πραγματικά εμβληματικό έργο που θα φέρει το μέλλον στην πόλη μας!