Εντυπωσιάζει η εκκωφαντική σιωπή της δημοτικής αρχής μετά τα τελευταία θλιβερά γεγονότα στην περιοχή του Ριγανόκαμπου, τα οποία θύμισαν με τρόπο εμφατικό τα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή και οι κάτοικοί της. Η άρνηση ανάληψης ευθύνης και δρομολόγησης παρεμβάσεων ερεθίζει ακόμα περισσότερο, αν λάβει κανείς υπόψη τις διαχρονικές εκκλήσεις των συλλόγων της περιοχής. Οι εκκλήσεις αυτές τελευταία πλήθυναν με αφορμή την επίθεση και τον τραυματισμό συντοπίτισσας από άτομα τα οποία προφανώς προέρχονταν από τον εκεί ευρισκόμενο καταυλισμό. Επιλέγουμε να γίνουμε η φωνή των δημοτών της Πάτρας που όχι μόνο πλήττονται από φαινόμενα παραβατικότητας, αλλά επί χρόνια μάταια επιζητούν έγνοια, πολιτικές πρωτοβουλίες και λύσεις.
Η πηγή της ανησυχίας, της αγανάκτησης και της οργής των κατοίκων: Ο φόβος που βιώνουν καθημερινά, η παρατεταμένη ανασφάλεια, τα έκνομα περιστατικά (εισβολές σε σπίτια, κλοπές, επιθέσεις σε πεζούς και οχήματα, βανδαλισμοί κ.α.), οι κίνδυνοι πρόκλησης πυρκαγιάς, η πιθανή μόλυνση του νερού, η διαβίωση στην περιοχή με απειλές και φόβους. Παράλληλα οι συνθήκες διαβίωσης στον καταυλισμό Ρομά προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αναπαράγουν την παραβατικότητα και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Οι κύριες προτεινόμενες λύσεις, ίδιες εδώ και καιρό: Η μεταστέγαση του καταυλισμού, όπως προβλέπεται από τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Η εξασφάλιση ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης μέσω αξιοποίησης προγραμμάτων κοινωνικής και αστικής ένταξης. Η δημιουργία του πολυσυζητημένου Ανατολικού Πάρκου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Η δημιουργία θερινού θεάτρου, έργου απαραίτητου για την περιοχή και την πόλη.
Παροτρύνουμε την δημοτική αρχή να βγει από τη σιωπή της, να παραμερίσει τον λαϊκισμό της ψηφοθηρίας που έχει υιοθετήσει εδώ και χρόνια, να ενισχύσει άμεσα την ασφάλεια της περιοχής, να συνομιλήσει με την Ελληνική Αστυνομία ξεπερνώντας ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και να δράσει όπως αρμόζει σε έναν σύγχρονο Δήμο: με αποφασιστικότητα, πλάνο, άμεσες και μακροχρόνιες παρεμβάσεις, μέτρα πρόληψης, λήψη κοινωνικών πρωτοβουλιών. Ως ένα πρώτο βήμα προτείνουμε να σπεύσει στην περιοχή, να ακούσει τους κατοίκους, να μελετήσει τις κοινές προτάσεις των δραστήριων συλλόγων και να αποδείξει πως το ενδιαφέρον της για τους Πατρινούς προηγείται των ανησυχιών της για τα εθνικά και διεθνή.
Με αφορμή τα πρόσφατα σοβαρά περιστατικά παραβατικότητας στην ευρύτερη περιοχή της Πάτρας και ειδικότερα σε Ριγανόκαμπο, Νέο Σούλι και στην Περιμετρική Πατρών, οφείλουμε να επισημάνουμε την ανάγκη για άμεση ενίσχυση της ασφάλειας των πολιτών. Ο Δήμος Πατρέων δεν μπορεί να παραμένει αδρανής απέναντι σε άτυπους και παράνομους καταυλισμούς καθώς επίσης και σε φαινόμενα παραβατικότητας που δημιουργούν ανασφάλεια στους πολίτες.
Η ασφάλεια δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά θεμελιώδες δικαίωμα κάθε δημότη. Τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά βίας και εγκληματικότητας δημιουργούν κλίμα φοβίας, το οποίο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη. Απαιτείται στενότερη συνεργασία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την Ελληνική Αστυνομία, στοχευμένες παρεμβάσεις σε ευαίσθητες περιοχές, επαρκής φωτισμός, καθώς και αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων μέσων πρόληψης.
Ο Δήμος Πατρέων οφείλει να έχει ενεργό ρόλο στην πρόληψη της παραβατικότητας, όχι μόνο με λόγια αλλά και με συγκεκριμένες παρεμβάσεις που θα ενισχύουν την καθημερινή ασφάλεια των πολιτών. Η παραβατικότητα αντιμετωπίζεται όχι μόνο με μέτρα καταστολής, αλλά και με πολιτικές πρόληψης και κοινωνικής ένταξης.
Η συνεργασία του Δήμου Πατρέων με το κεντρικό κράτος, η αξιοποίηση χρηματοδοτικών προγραμμάτων για στέγαση και οργανωμένη μετεγκατάσταση, η δημιουργία κατοικιών με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης χωρίς φαινόμενα γκετοποίησης, η εκπαίδευση, η απασχόληση, η ενημέρωση για θέματα υγείας καθώς και η ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού της Ελληνικής Αστυνομίας, αποτελούν απαραίτητα εργαλεία για την αντιμετώπιση ενός ιδιαίτερα σύνθετου κοινωνικού ζητήματος.
Η Πάτρα χρειάζεται σχέδιο, παρουσία και αποφασιστικότητα. Οι πολίτες αξίζουν να αισθάνονται ασφαλείς στις γειτονιές τους, στους δρόμους της πόλης και στην καθημερινότητά τους. Η ανοχή στην παραβατικότητα δεν μπορεί να αποτελεί κανονικότητα. Τώρα είναι η ώρα για ευθύνη, πράξεις και ουσιαστικές λύσεις!!
Ικαρία, Καισαριανή, Πετρούπολη, Τύρναβος, Χαϊδάρι. Με αυτούς τους δήμους της χώρας (από τους 332) έχει αποφασίσει να συμμαχεί η δημοτική αρχή του Δήμου Πατρέων. Το αποδεικνύει ο τακτικός συχνωτισμός του δημάρχου μας με τους εκεί ομολόγους του και οι ανακοινώσεις που συνυπογράφουν κατά καιρούς. Τι συνδέει αλήθεια την Πάτρα με τις πόλεις αυτές; Τίποτε παραπάνω από την κοινή κομματική καταγωγή των παρατάξεων που τις διοικούν. Και αυτό για τον Κώστα Πελετίδη είναι αρκετό για να ομαδοποιείται και να συμμαχεί.
Καταθέτουμε τα κριτήρια και τις ομαδοποιήσεις που εμείς θα επιλέγαμε για τον Δήμο Πατρέων, τις συμμαχίες που το σπιράλ θα επιδίωκε αν διοικούσε. Ποικίλες, τεκμηριωμένες, με σαφή στόχευση και με απώτερο σκοπό να βγει η πόλη κερδισμένη και οι δημότες της ωφελημένοι, τόσο από την ανταλλαγή απόψεων και την αναζήτηση καλών πρακτικών, όσο και από την κοινή διεκδίκηση πόρων, προγραμμάτων και εργαλείων.
Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Πειραιάς, Λάρισα. Κριτήριο επιλογής το μέγεθος, πληθυσμιακά και γεωγραφικά. Στους μεγάλους ανήκουμε, με τους μεγάλους οφείλουμε να συμπορευόμαστε. Συμπρωτεύουσα του νότου ονειρευόμαστε εμείς την Πάτρα μας, αρχόντισσα, μεγαλούπολη, μητροπολιτικό κέντρο, όχι φτωχό συγγενή.
Καλαμάτα, Καβάλα, Ηγουμενίτσα, Αλεξανδρούπολη, Πρέβεζα. Κριτήριο επιλογής το ότι διαθέτουν θαλάσσιο μέτωπο. Το λιμάνι, η πρόσβαση στη θάλασσα, οι προς αξιοποίηση ευκαιρίες που διαθέτει μια πόλη με παραλίες, αυτά θα έπρεπε να μας απασχολούν πρωτίστως. Κι αν κάπου τα καταφέρνουν καλύτερα, να δούμε πως το κατάφεραν και να αντλήσουμε έμπνευση και ιδέες.
Καλάβρυτα, Αίγιο, Δυτική Αχαΐα, Ερύμανθος. Κριτήριο επιλογής ο κοινός μας γενέθλιος τόπος: η Αχαΐα. Νομός πολύπαθος αλλά και πλούσιος σε ιστορία, υποδομές, παραδόσεις, ευκαιρίες. Αυτοί είναι οι φυσικοί μας σύμμαχοι απέναντι στο κράτος και τις κυβερνήσεις, αδιάφορο από την πολιτική καταγωγή των δημάρχων τους.
Τρίκαλα, Περιστέρι, Καστοριά, Κοζάνη, Γλυφάδα. Κριτήριο επιλογής το ότι αποτελούν πόλεις-πρότυπα, καθένας στον τομέα του, αλλά και στη γενικότερη διαχείριση τοπικών προβλημάτων. Σε αυτό το γκρουπ πρέπει να ανήκει και η Πάτρα μας. Ευγενής φιλοδοξία αλλά και στόχος επιτεύξιμος, αρκεί να τον θέσουμε.
Μεσολόγγι, Αγρίνιο, Ναύπακτος, Πύργος, Ήλιδα. Κριτήριο επιλογής η διοικητική μας συνύπαρξη στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Μικρότεροι όλοι τους, άρα με ηγέτιδα την Πάτρα θα αποτελούσαν έναν σημαντικό συνασπισμό δυνάμεων για να αποκομίσουν κέρδη η ευρύτερη περιοχή και οι κάτοικοί της.
Χανιά, Νεάπολη-Σικυών, Βάρη-Βούλα-Βουλιαγμένη, Άλιμος, Ελληνικό-Αργυρούπολη. Κριτήριο οι επιτυχημένοι τους Δήμαρχοι. Η συνύπαρξη με τον καλό σε κάνει κι εσένα καλύτερο. Πιστεύουμε στα καλά παραδείγματα, θέλουμε να φτάσει και η Πάτρα κάποτε να αποτελεί αντίστοιχο ορόσημο και πανελλαδικό σημείο αναφοράς.
Κόρινθος, Τρίπολη, Ναύπλιο, Σπάρτη, Άργος, Μεσσήνη. Κριτήριο επιλογής το γεωγραφικό διαμέρισμα της Πελοποννήσου, ο ευρύτερος τόπος μας.
Πολλές ακόμα ομαδοποιήσεις θα μπορούσαν να επιδιωχθούν και να αποδώσουν. Όταν πιστεύεις στη συνεργασία και την στοχεύεις με σαφή κριτήρια, μόνο όφελος θα έχεις. Η Πάτρα οφείλει να συμμαχεί σωστά ώστε να κοιτάει προς το μέλλον, την προκοπή του τόπου και την δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης και προόδου για όλους.
Προς το παρόν, πάει παρέα μόνο με Ικαρία, Καισαριανή, Πετρούπολη, Τύρναβο και Χαϊδάρι…
To 2018 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παραχώρησε το θαλάσσιο μέτωπο στον Δήμο της Πάτρας για 99 έτη. Εξαιρέθηκε ο χώρος του βόρειου λιμένα μεταξύ της προβλήτας της οδού Αγίου Νικολάου και της υφιστάμενης μαρίνας (οδός Θεσσαλονίκης).
Η διαχείριση του χώρου που εξαιρέθηκε ανήκει στην αρμοδιότητα του Οργανισμού Λιμένος Πατρών (ΟΛΠΑ). Στον χώρο αυτόν το ΤΑΙΠΕΔ προχώρησε σε πρόσκληση διεθνούς διαγωνισμού για δημιουργία μαρίνας μεγάλων σκαφών (κεντρική λιμενολεκάνη, μεταξύ Αγίου Νικολάου και Άστιγγος) και για εξυπηρέτηση δραστηριότητας κρουαζιέρας (βόρεια λιμενολεκάνη, μεταξύ Άστιγγος και Θεσσαλονίκης).
Η Δημοτική Αρχή του Δήμου Πατρέων υπήρξε ανέκαθεν αρνητική για τον τουρισμό κρουαζιέρας και για τη δημιουργία της μαρίνας μεγάλων σκαφών.
Ως «Πάτρα Ενωμένη» θεωρούμε ότι:
Η τουριστική ανάπτυξη του συγκεκριμένου χώρου είναι επιθυμητή αλλά και αναγκαία για την τοπική κοινωνία. Η Πάτρα είναι, ήδη, καταδικασμένη από τη σημερινή Δημοτική Αρχή στη μιζέρια, στην ανέχεια και στην εγκατάλειψη. Η πόλη χρειάζεται δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας και ένα σύγχρονο αναπτυξιακό σχέδιο με εξωστρέφεια και προοπτική. Η αξιοποίηση του θαλάσσιου μετώπου μπορεί να μετατρέψει την Πάτρα σε πραγματική πύλη του τουρισμού και της επιχειρηματικότητας στη Δυτική Ελλάδα, με πολλαπλά οφέλη για την τοπική οικονομία, την εστίαση, το εμπόριο και τη νεολαία της πόλης μας.
Ο Δήμος Πατρέων δεν έχει την ευθύνη διαχείρισης του θαλασσίου μετώπου μεταξύ Αγίου Νικολάου και Θεσσαλονίκης, αλλά έχει την υποχρέωση της συνεργασίας με τον ΟΛΠΑ ώστε η τουριστική αξιοποίησή του να είναι λειτουργική αλλά και να είναι αισθητικά και περιβαλλοντικά αποδεκτή από την τοπική κοινωνία.
Η Δημοτική Αρχή, στην προσπάθειά της να διαμορφώνει καταγγελτικό λόγο για τα τρία κόμματα εξουσίας (ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ), εργαλειοποιεί τη φτώχεια και την αδράνεια και επενδύει πολιτικά και κομματικά στη στείρα άρνηση, στα ψευδεπίγραφα επαναστατικά μανιφέστα και στους λεονταρισμούς.
Οι πολεμικού τύπου ανακοινώσεις του Δημάρχου Πατρέων καταδικάζονται από κάθε υγιώς σκεπτόμενο πολίτη και στρέφονται εναντίον της κοινωνίας. Θα πρέπει να αντιληφθεί ότι απέτυχε ως δήθεν κοινωνικός επαναστάτης. Ούτε την περίφραξη (μάντρα) δεν τόλμησε να αποξηλώσει.
Καθίσταται αδήριτη η ανάγκη πολιτικής αλλαγής στον Δήμο Πατρέων το 2028, ώστε η πόλη μας να ξαναβρεί την παλιά της αίγλη. Στον άξονα αυτόν θα ζητήσουμε την ψήφο των πολιτών στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, χωρίς κομματικές παρωπίδες, με ανιδιοτέλεια, με ήθος και εντιμότητα και με πνεύμα συνεργασίας.
«Όσο θα είμαστε εμείς, αυτοί που θα θελήσουν να κάνουν επενδύσεις να ξέρουν ότι θα έχουν κόλαση!» είπε επί λέξει ο Δήμαρχος Πατρέων, απαντώντας σε ερώτηση για το masterplan του νέου λιμανιού. Η δήλωση έγινε στο Δημοτικό Συμβούλιο και η γλώσσα δεν ήταν διόλου λανθάνουσα, επαναλήφθηκε πολλές φορές οι φράση σε δελτία τύπου, ραδιοφωνικές εκπομπές και δηλώσεις στελεχών της Δημοτικής Αρχής.
Αλήθεια με ποια εξουσιοδότηση εκπέμπει τόσο μίσος ο δήμαρχος της Πάτρας; Τι είναι αυτό που στο μυαλό του καθιστά τους επενδυτές de facto εχθρούς; Σε ποια πόλη της χώρας (ή της Ευρώπης ή του πλανήτη) είναι, εν έτει 2026, ανεπιθύμητες οι επενδύσεις και εξοβελιστέο το επιχειρείν; Μήπως το μίγμα ιδεοληψίας και αλαζονείας εξελίσσεται, τελικά, σε άκρως εκρηκτικό και επικίνδυνο για την πόλη και τους δημότες της;
Τα ερωτήματα είναι ρητορικά. Η τοξικότητα στα δημαρχιακά λόγια είναι ανυπόφορη. Η διολίσθηση της πόλης δείχνει να μην έχει τέλος. Τα εμπόδια μπαίνουν πλέον και σε πρωτοβουλίες άλλων φορέων. Το κόστος για την Πάτρα θα είναι τεράστιο εάν υπερισχύσει ο… πολιτικός τσαμπουκάς. Η πόλη οφείλει να αντιδράσει μαζικά: αντιπολίτευση, φορείς, θεσμοί, πολίτες, όλοι!
Επιχειρώ ένα νοητό ταξίδι ανά την Ελλάδα και αναρωτιέμαι ποιος άλλος δήμος αντιμετωπίζει με τόση περιφρόνηση την πρόοδο. Τι θα ήταν η Καλαμάτα χωρίς το λιμάνι της; Πως θα ζούσε η Θεσσαλονίκη χωρίς επενδύσεις; Πόσο ευεργετήθηκε η Πρέβεζα από τη δημιουργία μαρίνας; Ας περιοριστώ σε αυτά τα λίγα παραδείγματα παραθαλάσσιων δήμων.
Επιχειρώ και ένα νοητό ταξίδι πίσω στον χρόνο. Και αναρωτιέμαι, εκ νέου: Τι θα γινόταν αν ήταν δήμαρχος ο Κώστας Πελετίδης όταν ο Γουστάβος Κλάους ήρθε και επένδυσε στην αχαϊκή γη; Πως θα χτιζόταν το Δημοτικό Θέατρο αν η πόλη έλεγε «όχι» στις δωρεές των εμπόρων της εποχής; Ποια από τις υποδομές της Πάτρας (του λιμανιού συμπεριλαμβανόμενου) θα υπήρχε σήμερα αν κάποιοι επιχειρηματίες, επενδυτές ή ευεργέτες δεν συνεισέφεραν σε όλες τις φάσεις της εξέλιξης της πόλης; Αλήθεια πόσο τραγικό είναι για αυτή την πόλη το γεγονός πως υπήρξε τόσο προοδευτική κατά το παρελθόν της, ενώ αποδεικνύεται τόσο αναχρονιστική στο παρόν;
Δήλωση αδυναμίας: Σεβόμενοι το εκλογικό αποτέλεσμα της τελευταίας δημοτικής κάλπης, δυσκολευόμαστε να εμποδίσουμε τον Δήμαρχο Πατρέων να ασκήσει την πολιτική που επιλέγει. Δηλώνουμε σθεναρή αντίθεση στην πολιτική του και ενημερώνουμε τους Πατρινούς για τις καταστροφικές της συνέπειες.
Δήλωση προθέσεων: Δεν λέμε άκριτα «ναι» σε κάθε επένδυση. Η προάσπιση του δημοτικού συμφέροντος και η εξυπηρέτηση του δημότη πρέπει να έχουν την απόλυτη προτεραιότητα. Όμως, με διάλογο, πλαίσιο, κανόνες και ρήτρες μπορούν να γίνουν αποδεκτά επιχειρηματικά πλάνα που θα ωφελήσουν την πόλη και τους Πατρινούς. Σε όσους προθυμοποιούνται να κάνουν επενδύσεις οφείλει ένας σωστός δήμαρχος να αφήνει τα περιθώρια, με στόχο να εξασφαλιστούν για τους δημότες, συνθήκες Παράδεισου.
Δυστυχώς θα ζούμε σε κόλαση, ως συνέπεια των επιλογών μας, για δύο ακόμα χρόνια.
Η εκτεταμένη διαρροή σε αγωγό λυμάτων στην κοίτη του Γλαύκου που εντοπίστηκε πρόσφατα από κατοίκους και η συνέχιση της μόλυνσης της θάλασσας στην ευρύτερη περιοχή του Ρίου λόγω της καθυστέρησης σύνδεσης με τον Βιολογικό Καθαρισμό δημιουργούν εύλογη ανησυχία στους Πατρινούς. Η παραδοχή των προβλημάτων από την πλευρά του Προέδρου της ΔΕΥΑΠ είναι ένα καλό πρώτο βήμα, σε αντίθεση με τη στάση του Δημάρχου που δηλώνει «αλάνθαστος». Η καταγραφή όμως δεν αρκεί. Επείγουν οι πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση. Το σπιράλ καλεί την διοίκηση της ΔΕΥΑΠ να ασχοληθεί με τα προβλήματα.
Για τα μεν λύματα στο Γλαύκο –που συνιστούν μια πολύ σοβαρή υπόθεση- η δημοτική αρχή έχει χρέος να βρει λύση. Κάθε καθυστέρηση κοστίζει, τόσο περιβαλλοντικά όσο και στη δημόσια υγεία. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για περαιτέρω καθυστέρηση, καθώς έχουν εκλεγεί για να λύνουν τα ζητήματα που προκύπτουν. Αλλιώς ας αναγνωρίσουν την αδυναμία τους.
Για τις δε συνδέσεις περιοχών του πρώην Δήμου Ρίου, η επίκληση καθυστερήσεων στη ροή χρημάτων και προγραμμάτων είναι κωμική. Η πόλη πληρώνει τις κακές επιλογές του δήμου και της ΔΕΥΑΠ λόγω πολιτικών εμμονών. Οφείλουμε να θυμίσουμε πως το θέμα της σύνδεσης με τον Βιολογικό θα είχε λυθεί από το 2014. Η Λαϊκή Συσπείρωση ήταν ανάμεσα σε εκείνους που είχαν τότε καταψηφίσει την επέκταση. Κατά την πρώτη θητεία της επέμεινε στην πολιτική γυμναστική, οδηγώντας το έργο σε νέες πολυετείς καθυστερήσεις. Στο τέλος της δεύτερης θητείας της συναντήθηκε επιτέλους με την πραγματικότητα και αποφάσισε να διεκδικήσει χρήματα για την επέκταση. Στο μεταξύ χάθηκε πολύτιμος χρόνος.
Σήμερα, Άνοιξη του 2026, η επέκταση δεν έχει παραληφθεί επίσημα, ενώ το δίκτυο αποχέτευσης σε Ρίο και Άγιο Βασίλειο έχει μεν επεκταθεί αλλά οι οικίες δεν έχουν ακόμα συνδεθεί. Στο δε ιστορικό κέντρο της Πάτρας υπάρχουν παντοροϊκοί αγωγοί με συνέπεια όλα τα λύματα να καταλήγουν στη θάλασσα ανακατεμένα με τα όμβρια. Τα μπάνια του λαού της Πάτρας θα γίνουν και φέτος σε αμφίβολης ποιότητας νερά.
Η Δημοτική αρχή – που κλείνει σε λίγο 12 χρόνια στο «τιμόνι» του δήμου- οφείλει να δώσει απαντήσεις και κυρίως λύσεις. Είμαστε εδώ για να τις χειροκροτήσουμε όταν δοθούν. Προς το παρόν δηλώνουμε έντονο προβληματισμό και κάνουμε έκκληση για δράση.
